Anna Siekierska szuka odpowiedzi na pytanie o to, w jaki sposób możemy wspierać procesy regeneracyjne w miejscach wysoce zdegradowanych i narażonych na rabunkową gospodarkę leśną? Artystka chce stworzyć prototypy konstrukcji, które pomogą w zabliźnianiu ran po głębokich drogach zrywkowych i zachowaniu wody i błota w lesie. Inspirują ją zarówno struktury budowane przez leśne aktywistki jak i konstrukcje tworzone przez bobry. Podkreśla, że w ochronie przyrody niezbędna jest rewolucja, zrewidowanie pojęcia dzikości i naturalności.
Anna Siekierska – rzeźbiarka, rowerzystka, pracownica Wydziału Rzeźby ASP w Warszawie, aktywistka działająca na rzecz starych lasów. Współautorka licznych instalacji w przestrzeni publicznej, projektów zaangażowanych społecznie, działań uwrażliwiających na życie innych istot. Skupiona wokół złożonej sieci relacji pomiędzy ludźmi a światem więcej-niż-ludzkim. Spędza dużo czasu w rozmaitych zaroślach i bagnach. Lubi pływać, wędrować i jeść pomidory (w sezonie).
Czytaj dalej ↓